خورش ریواس

جونم براتون بگم، چندی پیش رفته بودیم میوه فروشی، بعد چشمم افتاد به یه چیزی شبیه کرفس اما صورتیش! تندی رفتم پرسیدم: این چیه؟!! فروشنده هم گفت: ریواس!! اینقده ذوق کردم...به همسرم گفتم: نمردم و ریواس هم دیدم!! خب ندیده بودم تا حالا، فقط اسمش رو شنیده بودم..حالا هم که فصلشه، بریم یه خورش آسون و خوشمزه باهاش درست کنیم تا دستورای بعدی !
مواد لازم:
ریواس: 3 تا 4 ساقه
سبزی (نعناع و جعفری: به نسبت 1 به 2) : 300 گرم حدودا (می دونین که من چشمی هستم!!)
گوشت گوسفندی خورشی
پیاز: 1 دونه متوسط
نمک، فلفل
طرز پخت:
پخت این خورش دقیقا مثل خورش کرفس هست ...یعنی با همون سبزی و دقیقا به همون روش..تنها فرقش اینه که چون ریواس خودش ترش هست، دیگه چاشنی نمی خواد این خورش و دیگه اینکه، برخلاف کرفس، ریواس خیلی بافت نرمی داره و زود له میشه...
چون قبلا خورش کرفس رو تصویری توضیح داده بودم دیگه از مراحل کار عکس نگرفتم..دوست داشتین اونجا رو ببینین... پیاز ریز رنده شده رو با نمک و زرچوبه تفت دادم و گوشت ها رو ریختم و باهاش تفت دادم و آب بهش اضافه کردم و گذاشتم بپزه...سبزی ها رو هم سرخ کردم و وقتی گوشت پخت توی خورش ریختم و فلفل و نمکش رو میزون کردم..من نوک قاشق رب هم میزنم که خوشرنگ و رو بشه، بعد هم که همه چیزش میزون بود ریواس ها رو می ریزیم (اونی که من خریدم به این خوشرنگی نبود البته!)

پس وقتی خورشتون پخت و جا افتاد و ادویه هاش هم میزون بود، 5،6 دقیقه آخر، ریواس ها رو که اندازه یه بند انگشت (یا 2 بند!!!) خرد کردیم توش می ریزیم که زیاد نجوشه که له و لورده میشه!
ببینین اول چه خوشرنگه
دو تا غل که زد، خاموش می کنیم

واقعا خوشمزه بود و جزو خورشهای مورد علاقمون شد

از دست ندین این خورش خوشمزه فصل بهار رو

شاید شما هم مشتریش بشین
یک گیلانی (رشت) ساکن زاهدان هستم..از بالای نقشه افتادم این پایین!! عاشق آشپزی و کشف طعم های جدیدم ...همسرم دستپختم رو خیلی دوست داره و دخترکی دارم که عاشق کار کردن با منه و پسرکی که عاشق بهم ریختن آشپزخونمه! اینجا اومدم تا آرشیوی از کارهام داشته باشم به این امید که یه روزی به درد دختر عزیزم و حتی پسرگلم بخوره...