امشب شب آرزوهاست و من خیلی دلم میخواست واسه همه اونایی که دیگه پیشم نیستن و آرزوی قاصدک خوش خبری از اینوری ها رو دارن که باد در خونه شون  ببره حلوا درست کنم. اما حالم خوب نبود و نتونستم. واسه همینم این حلوا رو که قبلا درست کرده بودم اینجا میذارم به یاد پدربزرگ ها و مادر بزرگ های مهربونم که دلم واسشون تنگ شده و همه اونایی که دیگه ندارمشون. واسه همه سلامتی و آرامش آرزو می کنم ........... زندگی اینقدر سریع می گذره که یه وقتی به خودمون میاییم و می بینیم جای خیلی ها پیشمون خالیه.......... کاش قدر بدونیم.

مواد لازم:


آرد: 1 کیلو

شکر: 750 گرم

روغن: 750 گرم

آب: 4 لیوان

گلاب: نصف لیوان

طرز پخت:

من همیشه اول آرد رو سرخ می کردم بعد روغن می ریختم...اینبار از دستور خانم رزا منتظمی درست کردم... روغن رو توی ظرفی میریزیم و روی حرارت میذاریم تا داغ بشه... آرد الک شده رو اضافه می کنیم و با حرارت ملایم مرتب هم می زنیم تا رنگ آرد برگرده...


این آرد سرخ کردن خیــــــــــــــــــــلی وقتگیره و خیلی هم مهمه توی رنگ و طعم و کیفیت حلوا...اگه کم سرخ بشه مزه خامی میده و خوب روغن پس نمیده اگه زیاد، سیاه میشه و به تلخی میزنه.... پس اگه حال مرتب هم زدن رو ندارین بی خیال حلوا بشین که حسابی از کت و کول میفتین.

کم کم روغن پس میده

شکر و  آب رو روی حرارت میذاریم و مخلوط می کنیم تا شکر حل بشه...زعفران و گلاب رو هم اضافه میکنیم

آرد که سرخ شد از حرارت برمیداریم و شیره رو کم کم اضافه می کنیم و خوب هم می زنیم..

یعنی خوب خوب!

تا جایی که شربت کاملا به خورد آرد بره و به ظرف نچسبه

اینکه میگم شیره رو کم کم بریزین واسه اینه که ممکنه حلواتون شل بشه اگه همه رو یهو بریزین...اگه شل شد یکم روی حرارت بذارین و هم بزنین ( سعی کنین این اتفاق نیفته ... چون حلواتون سفت میشه)...حالا حلواتون رو توی ظرف بریزین و تزیین کنین...واسه حلوای موزی...یه کیسه فریزر رو روی سینی پهن کنین و یکم از حلوا رو روش مستطیل پهن کنین...سر و ته موز رو بزنین تا انحنا نداشته باشه و صاف باشه...روی حلوا بذارین و با همون سلفون لول کنین و بذارین توی یخچال....خوب که خنک شد سلفون رو بردارین و با چاقوی تیز برش بزنین.

نوش جونتون و التماس دعا