خولی دَشکن (آلوچه دشکن)
قدیما وقتی توی نمکیار، درار درست می کردن (سبزی های معطر شمالی رو با نمک به کمک سنگ بزرگی توی یه سینی سفالی به اسم نمکیار می سابیدن) آخرش وقتی درار درست می شد آلوچه های بزرگ رو (گاوِ آلوچه) و ترش توی نمکیار مینداختن و با همون سنگ می کوبیدن...وااااااااای که چه مزه ای داشت...شوری درار میرفت به جسم آلوچه و .......امسال عید که رفته بودم رشت بالاخره نمکیار خریدم و آوردم...یعنی زندگی می کنم باهاش
من که داشتم درار درست نمی کردم..درار آماده داشتم..گوجه سبزها رو ریختم توش و با سنگ یکم لهشون کردم و بعد هم درار رو ریختم توش
و با دست خووووب هم زدم...وای همین الانم آب دهنم راه افتاده
همین دیگه....وای وای...یه عصر گرم و یه خوردنی خوشمزه رشتی
همه این کارا رو البته آقای همسر انجام دادن
این عکس خولی دشکن پارسالمه که بدون نمکیار با گوشکوب درست کردم:
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۱ تیر ۱۳۹۱ ساعت 23:48 توسط هانی شف
|
یک گیلانی (رشت) ساکن زاهدان هستم..از بالای نقشه افتادم این پایین!! عاشق آشپزی و کشف طعم های جدیدم ...همسرم دستپختم رو خیلی دوست داره و دخترکی دارم که عاشق کار کردن با منه و پسرکی که عاشق بهم ریختن آشپزخونمه! اینجا اومدم تا آرشیوی از کارهام داشته باشم به این امید که یه روزی به درد دختر عزیزم و حتی پسرگلم بخوره...