من عاشق مربای انجیرم و همیشه با چای تلخ دوست دارم بخورم.. قدیما که رشت بودم مامانم همیشه درست می کرد با انجیر سفید حیاط یا بازاری و چه عشقی می کردم..از وقتی اومدم اینجا نه که انجیر سفید نیست اینجا منم دستم کوتاه بود از این مربا و مامان هم درست نمی کرد که بعدش برام بذاره کنار..امسال دیگه دل به دریا زدم و با انجیر سیاه درست کردم و دلی از عزا درآوردم...راستش اول تو ذوقم خورد..چون اون انجیرا برام کلی نوستالژیک بود و لطیف تر هم هست برای مربا..اما خب وقتی هوس کنی چاره ای نیست که بسازی با همین انجیر سیاه...بد نبود ...اما از من بپرسی می گم: مربای انجیر فقــــطططط با انجیر سفید!

مواد لازم:

انجیر: 3 کیلو

شکر: 2/5 تا 3 کیلو

گلاب: نصف لیوان

یکم آبلیمو یا جوهر لیمو

طرز پخت:

همین اول بگم..این مقادیر دستور اصلی بانو منتظمی هست که من با مقدار 1 و نیم کیلو انجیر مقادیر جدید به دست آوردم ..راهش هم یه تناسب ساده ست دیگه

دم انجیرها رو یکم کوتاه کردم.. نه خیلی...می تونین یکم با کارد روی پوست انجیرها رو بتراشین اگه پوستشون زبره....انجیرها بهتره برای مربا بی دونه و سفت باشه..مال من که بی دونه نبود! اصن انجیر بی دونه چطور میشه؟؟؟!! بگذریم...توی یه دیگ ترجیحا لعابی انجیرها و شکر رو لا به لا ریختم و یه شب میذاریم بمونه..اما چون برخلاف توت فرنگی و آلبالو آب نمیندازه زیاد، بهتره یه استکان آب هم توش بریزیم..اینو وقتی دیدم اصلا آب ننداخته از خواهرم پرسیدم و گفت یکم آب توش بریز...پس بهتره از همون اول یه استکان آب بریزیم توش

شب تا صبح که موند و آب انداخت

می ذاریم روی حرارت مثه همه مرباها کف روش رو جدا می کنیم و می ریزیم دور

حرارت تند نباشه..خیلی هم کم نباشه...کمی با برس آبلیمو به دیواره های ظرف می کشیم...اگه داریم جوهر لیمو یکم توش می ریزیم اگه نه یکمی آبلیمو..گلاب هم اضافه می کنیم یا وانیل...می جوشه تا شربتش غلیظ و انجیرها نرم بشن

برای اینکه متوجه شیم شیره کی آماده ست..توی یه نعلبکی می ریزیم و میذاریم کنار تا خنک بشه یا اگه عجله داریم توی یخچال، وقتی خنک شد ظرف رو کج م یکنیم اگه آروم و با ناز اومد (به قول لیلا جون که این اصطلاحش دیگه همیشه یادم می مونه) یعنی آماده ست اما اگه تند و تیز اومد پایین یعنی هنوز باید بجوشه

اگه انجیرها پختن و شهد هنوز آماده نبود، میشه انجیرها رو خارج کنیم و بذاریم شیره ش بازم بجوشه

خب..مربا که آماده شد میذاریم خنک بشه..وقتی خنک شد شیره غلیظ تر هم میشه همیشه توی مرباها..پس حواستون باشه زیاد نمونه که بعد شکرک می زنه...وقتی خوب خنک شد (من یه صبح تا شب گذاشتم بمونه) انجیرها رو توی شیشه های تمیز می ریزیم...شیره رو هم صاف می کنیم و روش اضافه می کنیم...صاف کردن شیره باعث میشه که دونه های انجیر توش نباشه و مجلسی تر و با سلیقه تر میشه کارتون

من عاشق رنگ شیره این مربا شدم..خب تا حالا مربای انجیر سیاه ندیده و نخورده بودم!



علاوه بر خوردنش همراه چای عصرونه تلخ، براش برنامه های دیگه ای هم دارم!