این غذا مربوط می شه به یه شبی که مهمون عزیز داشتم....مهمونی که قرار بود با آش دوغ به صرف عصرونه ازشون پذیرایی کنم اما از خوش شانسیمون بیشتر موندن و به شام رسیدیم...این غذا رو با هم و با یه دنیا عشق درست کردیم....قرار بود پای چوپان بشه..الانم هست فقط وارونه شده!! مهم اینه که هرچی عشق و دوستی بخواین چاشنی این غذاست و باور کنین بسیارررررررر خوشمزه تر از همیشه هم بود ... دستور اصلی این غذا رو اینجا ببینین: پای چوپان

برای بیس پوره ش شیر هم نداشتم !!! کره زدم و نمک و فلفل و آویشن .. کف ظرف ریختم و خوب هم منسجم شد...موادش رو هم با پیاز رنده و گوشت چرخ شده و هویج نگینی و ذرت و رب و نمک و فلفل و آویشن و گلپر آماده کردم و کمی هم آب .. قارچ هم نداشتم!! این وسطا من ظرف هم داشتم می شستم و فرشته هم گوشت چرخ می کرد!! همشم بهم می گفت: من حواسم پیش گوشتاست..نسوزه!! ته نگیره!! منم: نه عزیز نمی سوزه!!

تو یه ظرف سیب زمینی رو پهن کردم و مواد سس رو هم روش ریختم و پنیر زدم روش..پنیر پیتزا نداشتم و گودا رنده کردم روش ... فرشته هم اون یکی ظرف رو آماده کرد....

رفتن تو فر و ما هم رفتیم تخمه شکوندیم و "شعر یادت نره" که دیگه محااااله یادم بره.... جمعه ای با فرشته و شعرهایی که دیگه یادم نمیره....

اینقدرررررررر ذوب بودم تو اینهمه صمیمیت که خیلی خیلی ساده و همینجوری سرو کردم

و این یکی ظرفی هست که فرشته عزیزم با عششششششششق سروش کرد .. تازه سس مایونزم نمی دونم چرا شل شده بود و همینم کلی باعث خنده مون شد!!

کاش پیشم بود و هر از گاهی این تجربه های خوب رو با هم داشتیم

تازه به بچه ها هم گفتیم: بدوین بیاین پیتزاا داریم..اونم با یه عاالمه عشق